ตอนที่ 22 เด็กกำพร้ากับพี่สะใภ้ม่าย

ตอนที่ 22 เด็กกำพร้ากับพี่สะใภ้ม่าย

ลู่สือเหยี่ยนมองใบหน้าด้านข้างอันจริงจังของเสิ่นจือเวย

แสงแดดลอดช่องหน้าต่างโถงกลางเรือนสาดลงบนใบหน้าของนาง ขับเน้นเส้นโครงอ่อนโยน

ที่ขมับยังมีเม็ดเหงื่อไม่แห้งติดอยู่ ไม่กี่เม็ด ผมบางข้างแก้มเปียกชุ่มด้วยเหงื่อ

แนบติดแก้ม แต่กลับเผยให้เห็นความแข็งแกร่งและน่าไว้วางใจอย่างผิดแผก

เขาอ้าปาก ในใจมีคำพูดนับพันอยากเอ่ย อยากบอกพี่สะใภ้ว่าเขาจะตั้งใจเล่าเรียน อยากให้นางไม่ต้องลำบากเช่นนี้ สุดท้ายกลับกลายเป็นเพียงคำตอบหนักแน่นหนึ่งคำ

“อืม”

เขาพยักหน้าอย่างแรง น้ำตาที่เอ่อในเบ้าตาในที่สุดก็กลั้นกลับไป แววตาแข็งแน่วเป็นพิเศษ