ตอนที่ 14 เงินก้อนแรก

ตอนที่ 14 เงินก้อนแรก

หน้าต่างไม้แกะสลักของศาลาจิ่นซิ่วเปิดอ้าอยู่ครึ่งหนึ่ง แสงแดดอุ่นยามต้นฤดูหนาวสาดเฉียงเข้ามา ทอดเงาเป็นดวง ๆ ลงบนพื้นอิฐเขียว ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นอายผ้าใหม่ที่สดชื่นกับกลิ่นธูปหอมจาง ๆ ผสมกันเป็นความอบอุ่นที่ทำให้ใจสงบ

ภรรยาเฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้สาลี่ข้างหน้าต่าง ปลายนิ้วคีบแบบร่างสามแผ่นที่พับซ้อนกันอย่างเรียบร้อย นิ้วหัวแม่มือลูบไล้เส้นลายละเอียดบนกระดาษเซวียน

นางอายุเลยสามสิบไปแล้ว ข้างขมับปักปิ่นเงินเรียบหรูเรือนหนึ่ง สวมเสื้อคลุมตัวนอกผ้าแพรสีหยกเข้มที่ซักล้างจนตั้งทรง แม้หางตาจะมีริ้วรอยตื้น ๆ แต่ก็มิได้ลดทอนความเฉียบคมและความสามารถลงแม้แต่น้อย