กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 1 ข้ามภพแล้ว
“พี่สะใภ้ ข้าขอโทษ… อย่าตีข้าอีกเลย…”
เสียงขอร้องอันแผ่วเบาที่เจือด้วยเสียงร้องไห้หนัก ๆ ราวกับเข็มเล่มเล็กแหลมคม ทิ่มแทงเข้าไปในแก้วหูของเสิ่นจือเวยครั้งแล้วครั้งเล่า
ตรงหน้าของเสิ่นจือเวยมืดสนิท ต้นคอด้านหลังส่งความเจ็บปวดทึบ ๆ มาเป็นระยะ ราวกับถูกของหนักทุบอย่างแรง ประสาทสั่นสะท้านตามไปด้วย เรี่ยวแรงทั้งร่างราวถูกสูบจนหมด อ่อนระทวยจนยืนไม่อยู่ ทว่ากลางฝ่ามือขวาของนางกลับกำสิ่งของแข็งกระด้างสิ่งหนึ่งไว้ กดแน่นจนกลางฝ่ามือเจ็บปวด
เมื่อสายตาค่อย ๆ จับภาพได้ชัดจากภาพซ้อนที่พร่ามัว เสิ่นจือเวยจึงเห็นภาพตรงหน้าชัดเจน—