เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ช่วยโอวหยางเฟยเพิ่มพลังฝึกตน!
โอวหยางเฟยพูดอย่างหมั่นไส้ว่า “พี่มีหวังเป็นปรมาจารย์ก่อนอายุสามสิบห้าก็จริง แต่บอกว่าตอนนี้เป็นแล้ว ไม่โม้ไปหน่อยเหรอ?”
“ใครโม้กับนาย?”
หลินเทียนพูดพลางหัวเราะอารมณ์ดี
โอวหยางเฟยเบิกตากว้าง “พี่หลิน พี่คงไม่ได้เป็นปรมาจารย์วิถียุทธ์แล้วจริง ๆ หรอกนะ? ถ้าเป็นจริง คนอีกเพียบคงตกใจจนทำอะไรไม่ถูกแน่”
หลินเทียนพึมพำในใจ เขาไม่ได้เป็นแค่ปรมาจารย์วิถียุทธ์ แต่เป็นมหาปรมาจารย์ต่างหาก! แต่ถ้าเปิดเผยเรื่องนี้ออกไป คงทำให้คนตกใจกันเกินไปหน่อย
ตอนนี้ในประเทศหัว ยังไม่มีใครที่เป็นปรมาจารย์วิถียุทธ์อย่างเปิดเผยเลยสักคน
ถ้าเขาที่อายุแค่นี้เป็นถึงมหาปรมาจารย์วิถียุทธ์ ก็คงเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อยิ่งกว่าประเทศมองโกเลียประกาศว่าสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินได้เสียอีก