เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 ความเศร้าของโอวหยางเฟย
“โอวหยาง ประเทศหัวไม่มีปรมาจารย์วิถียุทธ์จริงเหรอ?”
หลินเทียนถาม
โอวหยางเฟยพยักหน้า “เท่าที่ผมรู้ไม่มีนะ แต่พวกผู้มีอำนาจระดับสูงจะมีปรมาจารย์อยู่ข้างกายหรือเปล่า หรือในป่าลึกตามหุบเขาจะมีปรมาจารย์หลบซ่อนตัวอยู่ไหม อันนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน”
“พ่อผมเป็นบรมครูวิถียุทธ์ ท่านเป็นคนบอกเอง”
หลินเทียนแปลกใจไม่น้อย “พ่อนายเป็นบรมครูวิถียุทธ์เลยเหรอ มิน่าล่ะ นายถึงฝึกมาถึงระดับพลังมืดได้”
โอวหยางเฟยเบ้ปาก
“แล้วมันยังไงล่ะ? นายคงอยู่ระดับพลังมืดขั้นปลายแล้วสินะ ก่อนอายุสามสิบ นายอาจก้าวขึ้นเป็นบรมครูวิถียุทธ์ได้ด้วยซ้ำ”
พอพูดถึงตรงนี้ โอวหยางเฟยก็ชะงักไปเล็กน้อย
“พ่อผมพูดอยู่บ่อย ๆ ว่า ถ้าใครเป็นบรมครูวิถียุทธ์ได้ก่อนอายุสามสิบ ชีวิตนี้ก็มีโอกาสก้าวขึ้นเป็นปรมาจารย์วิถียุทธ์ได้”