เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 230 สังหารสามอสูร
วางพิณเจ็ดสายอัสนีสะเทือนหมื่นวสันต์ลง เยว่ไต้ชิงหยิบจอกชาบนโต๊ะขึ้นมาหมุนเล่นในมือ หมายใจว่ารออีกสักประเดี๋ยวค่อยทุบจอกชานี้ให้แตก เพื่อล่อหวงฉางให้มาที่นี่
ใช่แล้ว นางไม่เคยเชื่อคำพูดของหวงฉางมาตั้งแต่แรก
ไม่ว่าจะเป็นการที่อีกฝ่ายเดินมาร่วมโต๊ะ หรือการกระทำที่รออยู่นอกโรงเตี๊ยมทั้งคืน ล้วนบุ่มบ่ามและจงใจเกินไปทั้งสิ้น
อีกทั้งเมื่อรวมกับข่าวคราวที่สืบมาได้ในวันนี้ เสียงเล่าลือของอสูรปลาสองตัวนั้นล้วนดียิ่ง ทั้งยังไม่ถึงขั้นหาเลี้ยงตนเองไม่ได้ เยว่ไต้ชิงคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดพวกมันจึงต้องไปเข่นฆ่าผู้คน ทั้งยังปล่อยให้คนอย่างหวงฉางที่ล่วงรู้ “ความลับ” ของพวกมันมีชีวิตอยู่เพื่อป่าวประกาศไปทั่วเช่นนี้
คำอธิบายเพียงหนึ่งเดียวก็คือ หวงฉางต่างหากที่เป็นผู้ทำร้ายผู้บำเพ็ญ นางกำลังเล่นละครโจรจับโจร