เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 อสูรปลา
เยว่ไต้ชิงแผ่จิตเทวะออกไปอีกครา ลองหยั่งเชิงคนทั้งสองที่กำลังร่ายรำอย่างชดช้อยอยู่บนเวที
อาจเป็นเพราะการหยั่งเชิงของนางไปสะกิดความสนใจของพวกเขา ชายหนุ่มในบรรดาสองคนนั้นจึงลอยละล่องตรงมาทางเยว่ไต้ชิง
เหล่าแขกเหรื่อรอบข้างต่างสูดหายใจเข้าลึก ราวกับไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะได้รับความโปรดปรานจากคนงามปานนี้
เยว่ไต้ชิงหรี่ตาลง มองดูบุรุษชุดแดงผู้นั้นเข้ามาใกล้นางขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งหยุดลงตรงตำแหน่งห่างไปราวครึ่งเมตร แล้วพ่นกลิ่นหอมสายหนึ่งใส่ตนกับผู้บำเพ็ญหญิงชุดเหลืองที่อยู่ด้านข้าง
มันน่าจะเป็นกลิ่นหอม เยว่ไต้ชิงมิได้สูดดม นางกลั้นหายใจไว้ ทว่าแขกเหรื่อรอบข้างต่างพากันหมุนตัวเคลิบเคลิ้ม แทบจะมึนเมาล้มพับไปตาม ๆ กัน
บุรุษชุดแดง หรือก็คือหงหลี่ ยิ้มให้เยว่ไต้ชิงบางเบา จากนั้นจึงลอยกลับไป ท่วงท่าร่ายรำพลิ้วไหวมิเหมือนอยู่กลางเวหา หากแต่คล้ายกำลังแหวกว่ายอยู่ในสายน้ำเสียมากกว่า
สายตาของเยว่ไต้ชิงจับจ้องคนทั้งสองเขม็ง