เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 207 จางว่านเคาะประตู
หนานกงจิ้งมิได้ขยับเขยื้อน มุมปากเพียงประดับรอยยิ้มชั่วร้าย
ครานี้นางมิได้มาเพียงลำพัง
แม้ขุมกำลังฝ่ายธรรมะจะแยกย้ายออกเป็นหลายสาย ทำให้การโจมตีของผู้บำเพ็ญฝ่ายมารต้องกระจายตัวตามไปด้วย ทว่าหากเพียงก่อกวนย่อมยังสามารถกระทำได้
เป็นดังคาด ลูกประคำพุทธที่พระอริยบุคคลผู่เหยี่ยนซัดออกไปถูกหน้ากระดาษหัวกะโหลกอันบดบังฟ้าดินเข้าล้อมกรอบเอาไว้ทุกด้าน ปิดกั้นจนลมไม่อาจเล็ดลอด
ส่วนดอกบัวผลึกน้ำแข็งทั้งสองดอกนั้นเล่าก็ถูกธงหมื่นวิญญาณผืนหนึ่งพันธนาการไว้กลางทาง
เงาร่างผอมเล็กในชุดคลุมสีดำมิดชิดทั้งตัวพลันปรากฏขึ้นข้างธงหมื่นวิญญาณ ผู้นั้นมิเอื้อนเอ่ยวาจาใดแม้แต่คำเดียว ได้แต่ควบคุมวิญญาณตายโหงในธงอย่างเงียบงัน
นักพรตจวี้เฉินจำผู้นี้ได้ในทันที
นั่นคือผู้บำเพ็ญฝ่ายมารนาม “โยวกู่” ทั้งยังเป็นขุนพลเอกคนหนึ่งแห่งลัทธิโยมโลก