เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 เหล่าเพื่อนร่วมทีม
เปียนจวินทะลวงขั้นได้อย่างราบรื่น ไม่เพียงมิต้องตาย ยอดเขาเสียงสวรรค์ยังได้กำลังรบขั้นสูงเพิ่มมาอีกหนึ่งคน ทว่าเยว่ไต้ชิงกลับพบว่า ทั่วทั้งยอดเขาเสียงสวรรค์ดูเหมือนจะมิได้ดีใจอย่างที่นางจินตนาการไว้ ในทางกลับกัน...กลับสงบนิ่งยิ่งนัก?
นี่อาจจะเกี่ยวข้องกับ “ความรักความแค้นบุญคุณความแค้น” เหล่านั้นในวาจาของอาจารย์แล้ว
ทว่า เรื่องเหล่านี้ความจริงก็มิได้เกี่ยวข้องกับนางมากเท่าใดนัก
คนที่ดีใจที่สุดย่อมเป็นเฟิงเย่ แม้ตำแหน่งรองประมุขยอดเขาจะหลุดลอยไป แต่นางกลับได้รับอิสรภาพที่ตนเองเฝ้าฝันถึงมาครอง!
วันที่เปียนจวินทะลวงขั้น ตกค่ำนางก็เก็บสัมภาระเรียบร้อย เช้าวันที่สองก็มาหาเยว่ไต้ชิงเพื่อกล่าวคำอำลาแล้ว
ยามที่เยว่ไต้ชิงเห็นนางที่หน้าประตูถ้ำพำนัก ความประหลาดใจในใจแทบไม่อาจเอ่ยเป็นคำพูดได้