กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156 ชุมนุมสง่างาม 11: 《เสวี่ยเจี้ยน·ร่วงหล่นสู่โลกีย์》
เสียงดีดกู่เจิงเริ่มบรรเลง คล้ายไข่มุกหยกตกลงสู่พื้น เปี่ยมชีวิตชีวาและพลิ้วไหว ร่างภาพของดรุณีน้อยผู้งดงามพิสุทธิ์ขึ้นมาคนหนึ่ง
เสียงขลุ่ยไม้ไผ่สอดแทรกเข้ามา เพิ่มพูนบรรยากาศเปี่ยมอารมณ์แห่งการร่อนเร่ในยุทธภพ ดั่งดั่งดรุณีน้อยกำลังสะพายกระบี่ท่องยุทธภพ
ซอเอ้อร์หูกับผีผาก็ก้าวเข้าสู่ท่วงทำนอง ค่อย ๆ แผ่ขยายม่านอารมณ์อันเคว้งคว้างและรอยแผลเจ็บลวดร้าวลึกที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง ยามทั้งสองสลับสับเปลี่ยน ดรุณีน้อยก็คล้ายกำลังร้อยเรียงอยู่ระหว่าง “เซียน” และ “ปุถุชน” ม่านหมอกค่อย ๆ ถูกปัดเป่าให้กระจ่างออกทีละน้อย
ความทรงจำของเยว่ไต้ชิงพลันถูกดึงย้อนกลับไปสู่ฤดูร้อนในวัยเยาว์ตอนที่ดูละครโทรทัศน์