0151

⬢⬢⬢

ตอนที่ 151 ชุมนุมดนตรีประสานเสียงอันไพเราะ 6: อุทิศตนอย่างไม่เห็นแก่ตัว

เหนือทะเลสาบสะท้อนจันทร์ เงียบสงบไร้ซึ่งสรรพสำเนียงใด ๆ เนิ่นนาน ราวกับกระทั่งแมลงยังตกตะลึงจนต้องหยุดส่งเสียง

ฝูงชนต่างยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ทุกคนล้วนมีสีหน้าเหลือเชื่อ

ดนตรีอันไพเราะถึงเพียงนี้ เป็นสิ่งที่พวกนางมีวาสนาได้รับฟังจริง ๆ หรือ?

เมื่อครู่มิใช่กำลังฝันไปอยู่หรอกหรือ?

กระทั่งมีคนกู่ร้องคำรามออกมา ทำลายความเงียบงันลงอย่างไม่เหลือชิ้นดี

“โคตรจะเพราะเลยเว้ยบัดซบ!!!”

วาจาเดียวปลุกระลอกคลื่นนับพันชั้น

ทะเลสาบสะท้อนจันทร์ทั้งสายพลันเดือดพล่านขึ้นในชั่วพริบตา