เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 142 ออกเดินทาง
ในที่สุดเหมียวฉาเซียงก็ยังคงนำเหล่าศิษย์ล่วงหน้าไปก่อนก้าวหนึ่ง
ส่วนหนานซินกลับลอบสะกดรอยตามไปพร้อมกับเหล่าผู้บำเพ็ญคนอื่นที่คิดจะปล้นชิง ตัดสินใจว่าจะวางยาพิษแล้วค่อยไป
เมื่อกลับถึงยอดเขาเสียงสวรรค์ เยว่ไต้ชิงก็เล่าเรื่องราวของบุคคลลึกลับผู้นี้ให้อาจารย์ฟัง
ประมุขยอดเขาชิงอินขมวดคิ้วเมื่อได้ยินว่าคนผู้นั้นเดินเฉียดผ่านศิษย์ของตน จากนั้นจึงเดินมาข้างกายศิษย์ ใช้วิชาเนตรสวรรค์ตรวจสอบตั้งแต่หัวจรดเท้าหนึ่งรอบ
“ผู้ที่กล้ายั่วยุผู้บำเพ็ญสำนักหมื่นมรรคาถึงเชิงเขาสำนักหมื่นมรรคา ส่วนใหญ่ล้วนเตรียมการมาล่วงหน้า หากคนผู้นั้นรู้ว่าเจ้าเป็นศิษย์เอกประมุขยอดเขา ย่อมไม่ปล่อยเจ้าไปแน่”
พูดให้ถึงที่สุดแล้ว ก็เป็นเพราะเยว่ไต้ชิงไม่มีชื่อเสียงอันใดเลย
เดินอยู่ภายในสำนักของตนเอง ก็อาจมีผู้คนจำนวนมากไม่รู้จักนาง
หากเป็นซีไป๋อิน เพียงสบตาก็ถูกจำได้แล้ว