0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 137 เสียงกระซิบพิณผีผา

“เช่นนี้ก็จบลงแล้วหรือ สั้นยิ่งนัก!”

ในที่สุดเปียนจวินที่อยู่ภายในถ้ำพำนักก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจออกมาหนึ่งประโยค

เดิมทีเฟิงเย่ก็กำลังตกตะลึงอยู่เช่นกัน ครั้นได้ยินคำพูดของอาจารย์จึงคิดจะเออออเห็นพ้อง ทว่าพลันได้สติขึ้นมา

“อาจารย์ เมื่อครู่ท่านกำลัง ประหลาดใจอยู่หรือเจ้าคะ”

เยว่ไต้ชิงก็มองไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน

ก่อนหน้านี้รองประมุขยอดเขาผู้นี้ แม้กระทั่งยามเอ่ยคำขอบคุณหรือคำรบกวนนาง น้ำเสียงก็ยังราบเรียบเป็นอย่างยิ่ง ทว่าประโยคเมื่อครู่นั้น นางกลับฟังออกถึงความประหลาดใจอย่างชัดเจน

“...เอ๊ะ?”

เมื่อครู่ไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น บางทีอาจเป็นเพราะได้รับการกระตุ้น เปียนจวินพลันพบว่าตนเองถึงกับรู้จักประหลาดใจแล้ว!