0129

⬢⬢⬢

ตอนที่ 129 ความจริงที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม

เยว่ไต้ชิงสลักรอยขีดลงบนแขนเสื้ออีกหนึ่งรอย

อีกเพียงขีดเดียวก็จะรวมเป็นอักษร ‘เจิ้ง’ ครบสามตัวแล้ว ซึ่งนั่นหมายความว่า นางติดอยู่ที่นี่มานานถึงสิบสี่วันแล้ว

เกือบจะครึ่งเดือนแล้ว

ที่นี่ผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว ด้านนอกมีความเป็นไปได้หรือไม่ว่าจะเพิ่งผ่านไปเพียงวันสองวัน?

เยว่ไต้ชิงนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น เอนกายพิงหินผาข้างลำตัว สีหน้าด้านชาเป็นที่สุด แววตาแม้จะเหม่อลอยทว่ายังคงแฝงไว้ด้วยความระแวดระวังอยู่รอยหนึ่ง

เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้นดูเหมือนจะฉลาดขึ้นแล้วเช่นกัน แรกเริ่มยังแสร้งทำเป็นบังเอิญพบ ทว่ายามนี้กลับเป็นฝ่ายริเริ่มมาตามหานางเอง

ก็นั่นสินะ เสแสร้งมาเนิ่นนานปานนี้กลับทำอะไรตนไม่ได้เลย มันเองก็คงจะสิ้นหวังมากเช่นกันกระมัง

เหม่อมองอยู่ได้ไม่นาน เยว่ไต้ชิงก็ได้ยินเสียงฝีเท้า สตรีผู้สวมชุดขาวนางหนึ่งค่อย ๆ เดินออกมาจากทางเดินแคบที่มุ่งหน้าได้ทางเดียวเพียงสายเดียวด้านหน้า