0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 หลี่ว์ทงสุ่ย

เมื่อได้ยินคำนี้ หลี่ว์ทงสุ่ยหาได้ตอบคำไม่ กลับเอ่ยด้วยความประหลาดใจยิ่งว่า “เจ้ามิได้ฟังอาจารย์ของเจ้าบอกมารึ หรือว่าออกจากประตูมาโดยมิได้พกหูมาด้วย”

ครานี้เยว่ไต้ชิงบังเกิดโทสะขึ้นมาจริง ๆ แล้ว

หลี่ว์ทงสุ่ยผู้นี้เป็นอันใดไป ตนเองก่อนหน้านี้มิได้ไปยั่วยุเขามิใช่หรือ ขึ้นมาก็ทำตัวก้าวร้าวปานนี้เชียวหรือ

ทว่ามิทันรอให้เยว่ไต้ชิงระเบิดอารมณ์ หลี่ว์ทงสุ่ยคล้ายจะปรับอารมณ์ตนเองได้แล้ว จึงเอ่ยถึงสถานการณ์ของแดนเร้นลับออกมาอย่างรวดเร็วเป็นพิเศษ

“ก็ราว ๆ กับที่เจ้าเห็นนั่นแหละ ทุก ๆ ระยะทางช่วงหนึ่งจะปรากฏสัตว์อสูรขึ้นมาระลอกหนึ่ง ตบะของสัตว์อสูรจะเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ

ข้าเองก็ติดอยู่ที่ขั้นสร้างรากฐานระยะปลายตรงนี้เช่นกัน แต่หากเจ้าต้านทานมิไหว ย่อมสามารถวิ่งหนีหรือหลบซ่อนตัวได้ สัตว์อสูรฝูงนั้นหาคนมิพบก็จะจากไปเอง หากเจ้าอยากจะสู้ต่อ เดินไปข้างหน้าก็จะได้พบพวกมัน