เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 รอเจ้าสารภาพ
เยว่ไต้ชิงกำลังใคร่ครวญว่าสมควรบอกเรื่องที่ตนฆ่าคนให้อาจารย์ทราบหรือไม่
ก่อนหน้านี้นางมิได้เอ่ยปาก เป็นเพราะกลัวว่าอาจารย์จะมองว่าตนเป็นเด็กไม่ดีที่ชอบเข่นฆ่าทำร้ายคนสำนักเดียวกัน
ทว่าหลังได้รับการชี้แนะจากจงอู๋จือ นางจึงตระหนักได้ว่า สำหรับผู้ทรงพลังที่รู้แจ้งโลกหล้าเช่นประมุขยอดเขาชิงอินแล้ว การฆ่าคนเพียงคนเดียวย่อมมิใช่เรื่องใหญ่อันใด
อีกทั้งคนที่เยว่ไต้ชิงสังหารก็มิได้บริสุทธิ์ผุดผ่องเลยแม้แต่น้อย เขาเป็นหนึ่งในต้นเหตุทางอ้อมที่ทำให้เจ้าของร่างเดิมต้องจบชีวิตลง
นอกจากนี้ยังมีต้นเหตุทางอ้อมอีกสองประการ นั่นคือเยว่เยี่ยนหรานผู้ยุยงบงการหวังอี้จือ และตระกูลเยว่ซึ่งเป็นตัวหายนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
แน่นอนว่าสาเหตุโดยตรงที่สุดที่นำพาความตายมาสู่เจ้าของร่างเดิม ก็คือตัวเจ้าของร่างเดิมลุ่มหลงในความรักจอมปลอมจนเกินไป และไม่ยินยอมตื่นจากภวังค์
ทว่าเจ้าของร่างเดิมก็ดับสูญไปแล้ว นับว่าได้ชดใช้ให้แก่ความผิดพลาดของตนเองแล้วเช่นกัน