เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 111 อาวุธเซียนชิ้นใหม่
“กู่เจิงของข้า……”
เยว่ไต้ชิงยื่นมือออกไปในท่าทางอาลัยอาวรณ์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเสียดาย ถึงขั้นอยากจะเดินเข้าไปดู
เฉินเฮ่ออวิ๋นดึงมือของนางกลับมา “อย่าไปเลย แค่กู่เจิงตัวเดียว เปลี่ยนอันใหม่ก็สิ้นเรื่องแล้ว”
ผู้บำเพ็ญคนอื่น ๆ ต่างก็เห็นพ้องต้องกัน พิษนั่นชั่วร้ายยิ่งนัก กระทั่งผืนดินยังถูกกัดกร่อนได้ ในเวลาอันสั้นนี้ไม่ก้าวเข้าไปข้างหน้าย่อมดีที่สุด
เยว่ไต้ชิงอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตา หากเป็นกู่เจิงธรรมดาก็ช่างเถิด แต่นี่คือกู่เจิงที่ซีไป๋อินมอบให้นางนะ ความหมายมันต่างกันลิบลับ!
ทำได้เพียงกลับไปอธิบายให้ศิษย์พี่หญิงฟังแล้ว เฮ้อ นังปีศาจลัทธิโยมโลกสมควรตาย! ก่อนหน้านี้ไม่โผล่มา ทีหลังไม่โผล่มา ดันโผล่ออกมาตอนที่นางกำลังดีดพิณ อะไรกัน เห็นนางรังแกง่ายงั้นรึ? ยังกล้ามาข่มขู่นางอีก!
คอยดูเถอะว่าพอนางกลับไปจะฟ้องอาจารย์อย่างไร!
เยว่ไต้ชิงก่นด่าในใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็นึกถึงชื่อลัทธิโยมโลกขึ้นมาได้ ในสิบแปดยอดเขาของสำนักหมื่นมรรคา ดูเหมือนจะมีอยู่ยอดเขาหนึ่งที่ชื่อว่ายอดเขาโยวหมิงมิใช่หรือ?