เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 ช่วยอาจารย์ของข้าด้วยเถิด
หลังจากส่งผู้บำเพ็ญสตรีทั้งหกคนกลับไปแล้ว เยว่ไต้ชิงก็ลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
บำเพ็ญเพียรตลอดทั้งคืนยังไม่เหนื่อยล้า แต่ช่วงเช้านี้กลับทำให้นางเหนื่อยใจยิ่งนัก
เยว่ไต้ชิงกลับเข้าห้องนอนแล้วทิ้งตัวลงนอนหลับไปทันที
การหลับครั้งนี้สนิทเป็นอย่างยิ่ง นางถึงกับไม่ฝันเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งค่ายกลส่งสัญญาณเตือน นางจึงตื่นขึ้นมา
เยว่ไต้ชิงนึกว่าตนเองนอนหลับไปนานมาก เมื่อตื่นขึ้นมาดูกลับพบว่าเพิ่งจะยามเว่ยสามเค่อ ซึ่งก็คือเวลาบ่ายสองโมง
นางเกาศีรษะพลางเดินไปทางประตู ขณะเดินก็แผ่จิตเทวะออกไปภายนอก
คนที่อยู่ด้านนอกก็คือเฟิงเย่ ศิษย์เอกของรองประมุขยอดเขาเปียนจวินอีกท่านหนึ่งที่ได้พบเมื่อวาน ซึ่งเป็นผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำ
เยว่ไต้ชิงยังคงมีความรู้สึกดีต่อนางอยู่มาก ศิษย์พี่หญิงเฟิงเย่ถึงกับยอมเผชิญหน้าแข็งกร้าวกับรองประมุขยอดเขาเหมียวเพื่อตนเอง