กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 กล่าวลา
ท่ามกลางสายตาเปี่ยมความคาดหวังของเยว่ไต้ชิง ในที่สุดเข็มก็หยุดลงตรงช่อง “การประพันธ์”
ดวงตาของเยว่ไต้ชิงพลันเปล่งประกายขึ้นมาทันที
หากมิใช่ว่าระบบระเบิดตัวเองไปแล้ว นางคงต้องสงสัยเป็นแน่ว่าระบบได้ยินเสียงในใจของตนหรือไม่ มิเช่นนั้นเหตุใดคิดสิ่งใดก็ได้สิ่งนั้นเล่า
‘ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับความสามารถในการประพันธ์ดนตรีระดับสูง’
ในสมองของเยว่ไต้ชิงพลันปรากฏความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการประพันธ์ดนตรีเพิ่มขึ้นมามากมายในชั่วพริบตา
หากยามนี้ปรมาจารย์จินท่านนั้นเอ่ยถามนางอีกครั้งว่าประพันธ์ขึ้นมาได้อย่างไร นางก็สามารถพูดคุยได้อย่างคล่องแคล่วฉะฉานแล้ว
โอกาสในการสุ่มรางวัลสองครั้งถัดมา ล้วนสุ่มได้เครื่องดนตรีทั้งสิ้น
‘ระดับกู่เจิง +1’