เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 29 ประมุขยอดเขาชิงอิน
เยว่ไต้ชิงรู้สึกสับสนมึนงงไปหมดแล้ว
ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่นางเคยคิดไว้ก่อนหน้านี้ ก็คือการได้ถูกรองประมุขยอดเขาท่านใดท่านหนึ่งรับเป็นศิษย์
ทว่าคิดไม่ถึงว่า ยามนี้กลับมีรองประมุขยอดเขาโผล่พรวดออกมาถึงสองท่าน ซ้ำยังดูเหมือนอยากจะรับตนเป็นศิษย์ด้วยกันทั้งคู่
หรือว่าความจริงแล้ว นางคืออัจฉริยะผู้หนึ่งกันแน่?
เหมียวฉาเซียงมีความยึดติดกับการรับศิษย์ ยิ่งไปกว่านั้นเยว่ไต้ชิงยังมีพรสวรรค์จริง ๆ เช่นนี้นางยิ่งต้องแย่งชิงให้ได้
เฟิงเย่ภายนอกดูอ่อนน้อมถ่อมตนมีมารยาท แต่วาจาที่เอ่ยออกมากลับไม่มีความโอนอ่อนผ่อนปรนแม้แต่น้อย
ล้อเล่นน่า ยากนักกว่าจะมีศิษย์ที่ตาแก่นั่นถูกใจ ต้องแย่งชิงมาให้ได้ จะได้ไปอยู่เป็นเพื่อนตาแก่ปิดด่านฝึกตนร่วมกับนาง!
ความทุกข์ทรมานของการปิดด่านฝึกตน จะให้นางทนรับอยู่คนเดียวไม่ได้!