0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 ไม่มีความข้องเกี่ยวกันอีกต่อไป

“อี้จือ ไม่เป็นไร เจ้าอย่าได้เก็บไปใส่ใจเลย ข้าเพียงแค่พูดไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น โอสถสร้างรากฐานล้ำค่าเกินไป ข้าใช้เพียงทรัพยากรธรรมดาเหล่านี้ก็พอแล้ว คาดว่าขอเพียงเวลาสักครึ่งปี ข้าก็น่าจะสร้างรากฐานได้ ถึงยามนั้นพวกเราก็จะได้อยู่ด้วยกันเสียที”

เยว่ไต้ชิงช่างรู้ความและเข้าใจผู้อื่นยิ่งนัก

ทว่าหวังอี้จือได้ฟังแล้วกลับร้อนรนขึ้นมา

ครึ่งปีรึ?

เนิ่นนานเกินไปแล้ว!

หากเยว่ไต้ชิงสร้างรากฐานได้ล่วงหน้า เขาก็จะได้เข้าสู่ยอดเขากระบี่หยกเร็วขึ้นเช่นกัน

ก็แค่โอสถสร้างรากฐานเม็ดหนึ่งมิใช่หรือ? ถือเสียว่าให้เยว่ไต้ชิงหยิบยืมไปก่อน อย่างไรเสียเมื่อได้เข้าสู่ยอดเขากระบี่หยกแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างของเยว่ไต้ชิงก็ล้วนต้องตกเป็นของเขาทั้งสิ้น

เมื่อหวังอี้จือคิดตกแล้ว จึงเอ่ยคำปลอบประโลมอันไร้แก่นสารกับเยว่ไต้ชิงอีกสองสามประโยค จากนั้นก็จากไป