เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 101 สังหารหมู่
หยางเลี่ยอ้าปากค้าง แววตาพลันปรากฏความแค้นขึ้นมา แต่ชั่วพริบตาต่อมา ร่างทั้งร่างก็กลับคืนสู่สภาพปัญญาอ่อนเหมือนเดิม
สวีซิงไม่ได้สนใจเรื่องเล็กน้อยเหล่านี้ และยังคงเก็บทรัพยากรรอบตัวไปทีละน้อย
น่าเสียดายอยู่อย่างหนึ่งคือ เสบียงพวกนี้แทบไม่ได้จัดหมวดหมู่ไว้เลย ถูกยัดรวมกันอยู่ที่นี่อย่างลวก ๆ
แน่นอนว่าเขาไม่มีทางค่อย ๆ แยกประเภทพวกมันในมิติเก็บของได้ จึงทำได้เพียงเก็บปะปนไว้กับเสบียงที่พบก่อนหน้านี้ในหมู่บ้าน
ผ่านไปเพียงไม่กี่นาที ภายในห้องเย็นก็เหลือแค่ใบผักเน่าแข็ง ๆ บางส่วนอยู่ตรงมุมกำแพง
ท้ายที่สุด สีหน้าของสวีซิงก็เปลี่ยนจากแจ่มใสเป็นหม่นลงทันที “แล้วแก่นผลึกล่ะ? ฉันไม่เชื่อว่าแก๊งชิงจิงจะไม่ได้เก็บแก่นผลึกเอาไว้เลย!”
“ไอ้แก่ ฉันถามแกอยู่นะ!” เย่ข่ายตะโกนใส่หยางเลี่ยที่อยู่ข้าง ๆ อย่างเดือดดาล
หยางเลี่ยยังคงทำหน้าโง่งมเหมือนเดิม แล้วชี้นิ้วไปอีกทิศทางหนึ่ง