เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 66 เด็กหญิงเถียนเถียน
เย่ข่ายกุมท้องแล้วนอนคว่ำลงบนพรมที่ปูไว้
เขาตบพุงกลมป่องของตัวเองแล้วพูดว่า “ไตหมูสมคำร่ำลือจริง ๆ”
หวังหู่เอาชิ้นสุดท้ายเข้าปากแล้วพูดเช่นกันว่า “จริง ไตหมูกลายพันธุ์นี่ไม่ใช่แค่เนื้อดีกว่า จุดสำคัญคือมันอิ่มท้องจริง ๆ พวกเราสี่คน ถ้ากินกันแบบเต็มที่ตามปกติ
ผมว่าหมูหันสองตัวก็ยังไม่พอ แต่ตอนนี้พอกินไตนี่หมด ผมรู้สึกว่าทั่วร่างเต็มไปด้วยกำลัง อยากไปหา ซอมบี้สักตัวมาต่อยด้วยซ้ำ”
สวีซิงเช็ดปากด้วยกระดาษทิชชูเสร็จแล้วก็ยิ้ม ก่อนพูดกลับเข้าเรื่องว่า “เย่ข่าย กินไตเสร็จแล้วร่างกายรู้สึกยังไงบ้าง?”
เย่ข่ายเรอออกมาอย่างอิ่มหนำ แล้วตอบอย่างกระอักกระอ่วนว่า “ผมเหมือนหวังหู่กับพวกเขา การสูญเสียก่อนหน้านี้ฟื้นกลับมาหมดแล้ว คาดว่าน่าจะเริ่มกวาดล้างใหม่ได้”
พอสวีซิงได้ยินเช่นนั้นก็วางใจ เขาใช้มือยันตัวลุกขึ้น ยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย อย่ามองว่าพวกเขากินกันไปหนึ่งชั่วโมง ชักมีดให้คมไม่ทำให้เสียเวลาฟันไม้ ตอนนี้สภาพของพวกเขาดีกว่าก่อนออกเดินทางเสียอีก
เมื่อกินอิ่มดื่มอิ่มแล้ว สวีซิงก็เตรียมจัดการเรื่องอื่นต่อ