กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 55 แกพูดมากจริงๆ นะ
สวีซิงอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ: "เร็วขนาดนี้เลย?"
ซูเชียนเชียนยิ้มพลางเท้าสะเอวพูดว่า: "แน่นอนอยู่แล้ว"
จากนั้นเธอก็ชี้ไปที่สุนัขสีดำสองตัวบนพื้นแล้วพูดว่า: "ตัวที่ไม่ได้บาดเจ็บนี้ ต่อไปจะเรียกว่าต้าเฮย ส่วนตัวที่บาดเจ็บนี้ เรียกว่าเอ้อร์เฮย"
สุนัขสีดำสองตัวบนพื้นจ้องมองร่างของซูเชียนเชียนเป็นการตอบรับ แต่เมื่อมองไปทางสวีซิงและโก่วจื่อ แววตาของพวกมันกลับเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง ไม่คิดจะสนใจพวกเขาเลยแม้แต่น้อย