บทที่ 50 สัตว์อสูรตัวที่สาม

บทที่ 50 สัตว์อสูรตัวที่สาม

วินาทีที่เห็นแมวดำเนตรซ้อน เฉินเฟยก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด

ที่แท้มันก็ไม่ได้หนีไปไหน!

ที่แท้มันแค่ออกไปล่าเหยื่อด้วยตัวเองต่างหาก!

ความอึดอัดขุ่นมัวในใจพลันมลายหายไปจนหมดสิ้นในวินาทีนี้

แมวดำเนตรซ้อนโยนปลาเชว่เตียวลงบนพื้น จากนั้นก็ใช้อุ้งเล็บชี้ไปที่มัน

เฉินเฟยเดาความหมายของมันออกคร่าว ๆ “แกอยากให้ฉันย่างมันให้เหรอ?”

แมวดำเนตรซ้อนพยักหน้าหงึก ๆ อย่างหนักแน่น ที่มุมปากยังมีคราบน้ำลายย้อยออกมาสายหนึ่ง ทว่าเพื่อรักษาความสง่างาม มันจึงรีบปาดออกอย่างรวดเร็ว

“ได้ คืนนี้ไม่กลับแล้ว!” เฉินเฟยลากปลาไปที่ริมแม่น้ำแล้วเริ่มลงมือชำแหละทำความสะอาด จากนั้นจึงลากกลับเข้ามาในถ้ำเพื่อย่าง

ดูภายนอกเหมือนเขากำลังง่วนอยู่กับงาน ทว่าความจริงในใจกลับเบิกบานอย่างยิ่ง