บทที่ 46 จับแมวปีศาจหกครั้ง

บทที่ 46 จับแมวปีศาจหกครั้ง

ครั้งนี้เฉินเฟยตั้งตะแกรงย่างให้สูงขึ้น และจงใจหลบให้พ้นจากเงา

ถ้าแมวปีศาจตัวนี้อยากจะเอื้อมให้ถึงปลาวิญญาณปฐพี มันก็ต้องออกมาจากเงา

แบบนี้ก็จะเปิดโอกาสให้พวกเขาได้ลงมือ

“หึๆ... ดูสิว่าแกจะไม่หลงกลอีกไหม!” เสี่ยวกู่หัวเราะราวกับตัวร้าย

เฉินเฟยดีดหน้าผากเสี่ยวกู่ไปทีหนึ่ง “อย่ามาแย่งบทพูดฉัน!”

ฉื่ออวี้: ...

สองคนนี้ยังทำตัวปัญญาอ่อนกว่านี้ได้อีกไหม?

“ฟุ่บ~~”

หลังจากเสียงลมพัดผ่านไป ปลาที่ถูกแขวนไว้กลางอากาศก็หายไปอีกแล้ว