บทที่ 27 ไปแนวหน้าอีกครั้ง

บทที่ 27 ไปแนวหน้าอีกครั้ง

เฉินเฟยลุกพรวดขึ้นนั่งบนเตียง หอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่

อันตราย อันตรายเกินไปแล้ว!

ใช้คำว่าแขวนอยู่บนเส้นด้ายก็ยังไม่เกินจริงเลยสักนิด

จิตสังหารบ้าคลั่งลุกลามบนใบหน้าของเฉินเฟย ทุกตารางนิ้วบนผิวหนังเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหาร

แผนการที่พุ่งเป้าไปที่เจียงอีอีก็แทบจะเอาชีวิตเขาไปแล้วครึ่งหนึ่ง มาครั้งนี้ อีกฝ่ายต้องการตัดทางรอดของเขาโดยตรง

นี่ไม่ใช่การหยอกล้อเล่น ๆ อีกต่อไป แต่เป็นความแค้นฝังหุ่นแล้ว

“ถ้ามีโอกาส ฉันจะถอนรากถอนโคนองค์กรนี้ บดกระดูกให้เป็นผุยผงเลยคอยดู!” นัยน์ตาของเฉินเฟยเต็มไปด้วยความกระหายเลือด

เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนดี เพราะในสภาพแวดล้อมแบบนี้ คนดีมักจะอายุสั้น

เมื่อก่อน เสี่ยวกู่อาจจะตกใจกับเฉินเฟยในสภาพนี้