บทที่ 25 วิกฤตในความฝัน

บทที่ 25 วิกฤตในความฝัน

กลางดึกสงัด ทุกสรรพสิ่งเงียบงัน!

พระจันทร์เต็มดวงสีแดงอ่อนบนท้องฟ้าดูเย้ายวนอย่างประหลาด

ในบริเวณที่แทบไร้ผู้คนของเมืองเทียนชิง หลุมศพหลายแห่งตั้งเรียงรายอยู่ใต้แสงจันทร์

ผืนดินสีดำและต้นไม้สีดำทำให้สถานที่แห่งนี้ดูลึกลับและวังเวงยิ่งขึ้น

ความมืดมิดเช่นนี้ทอดยาวไปจนถึงโบสถ์แห่งหนึ่ง

ผนังสีขาวทำให้ตัวโบสถ์ดูบริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์ กระจกสีตรงหน้าต่างเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบจนเกิดเป็นลวดลายลึกลับ ราวกับเป็นสื่อกลางของความเชื่อบางอย่าง

จุดตัดระหว่างสุสานกับโบสถ์ทำให้สีดำและสีขาวถูกแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจน

ถ้าเฉินเฟยมาที่นี่ เขาคงนึกถึงประโยคที่ว่า “พวกเราอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่สีดำและสีขาวตัดผ่านกัน!”