บทที่ 16 ผมก็แค่บังเอิญเดินผ่านเท่านั้น

บทที่ 16 ผมก็แค่บังเอิญเดินผ่านเท่านั้น

เมื่อเห็นข้อความที่เฉินชิงอวิ๋นส่งมา เฉินเฟยก็ยืดตัวนั่งหลังตรงทันที

เจอตัวคนร้ายแล้วเหรอ?

นี่มันไม่กะทันหันไปหน่อยหรือไง?

เดิมทีตั้งใจว่าจะกลับบ้านเลย แต่ดูเหมือนตอนนี้คงต้องแวะไปที่วิทยาลัยซานไห่สักหน่อยแล้ว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถไฟก็มาถึงสถานี!

เฉินเฟยเดินลงจากรถไฟพร้อมกับฝูงชน จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังวิทยาลัยซานไห่

“เดี๋ยวก่อน หมอนั่นไม่ใช่นักเรียนวิทยาลัยเชียนเฟิงของเรานี่ แผนการเมื่อกี้ถูกมันได้ยินไปหมดแล้ว!” หลิ่วเส้าหู่ชี้ไปที่เฉินเฟยซึ่งอยู่ไม่ไกล พร้อมกับกัดฟันกรอด

คนอื่น ๆ เพิ่งรู้ตัว จึงรีบวิ่งตามไปล้อมหน้าล้อมหลังเฉินเฟยเอาไว้ “นี่นาย เป็นนักเรียนของวิทยาลัยซานไห่หรือเปล่า?”

เฉินเฟยชะงักไปเล็กน้อย “ก็คงงั้นมั้ง!”