เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย InkThirst
บทที่ 8 เสี่ยวกู่ฆ่าไม่ยั้ง
พอได้ยินโจวเหยี่ยนถามย้ำอีกครั้ง เฉินเฟยถึงได้หันกลับมามองด้วยความแปลกใจ “ใช่ครับ รักษาหายแล้ว!”
ด้วยทักษะกลืนกินระดับเชี่ยวชาญ การดูดซับพิษเย็นพวกนี้ก็ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้น
โจวเหยี่ยนกับหลินชีชะงักค้างไปทันที ทั้งคู่ต่างมองเห็นความสับสนในแววตาของกันและกัน
พวกเราคำนวณเวลาตั้งแต่เมื่อกี้ ก็เพิ่งคุยกันไปแค่สองสามนาที แล้วนายก็ทำเสร็จแล้วเหรอ? แถมยังรักษาหายแล้วด้วยเนี่ยนะ?
หลินชีรีบพุ่งเข้าไปตรวจอาการของคนไข้ใหม่อีกครั้ง
ผ่านไปพักใหญ่ หลินชีก็พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น “หายแล้ว หายแล้วจริงๆ นี่มันจะเร็วเกินไปแล้ว!”
โจวเหยี่ยนฟังคำพูดพึมพำของหลินชีแล้วก็รู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ
นี่แปลว่าเขาเก็บสมบัติล้ำค่ามาได้งั้นเหรอ?
หลินชีถามด้วยความอยากรู้ “นายทำได้ยังไงเนี่ย?”