เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 น้ำ 1 ขวด ทำเอาหัวหน้า 2 คนใจตุ้มๆ ต่อมๆ!
“ขอโทษที่รบกวนทุกคนในวันหยุด แถมยังใช้ทรัพยากรส่วนรวมอีก ต้องขอโทษจริงๆ และขอบคุณที่เหนื่อยกันนะครับ!”
หลี่อี้จับมือกับหัวหน้าทั้ง 2 คน กล่าวขอบคุณเจ้าหน้าที่ทางการที่มาช่วยดูแลความเรียบร้อยด้วยสีหน้ารู้สึกผิด
พอมีคนจำเขาได้ ทางเจ้าหน้าที่ก็ส่งคนมาช่วยดูแลความเรียบร้อย นี่เท่ากับใช้ทรัพยากรส่วนรวมจริงๆ
หลี่อี้ได้แต่ยิ้มเจื่อน พลางมองกลุ่มคนที่ล้อมอยู่รอบตัว “หลักๆ ก็เพราะทุกคนกระตือรือร้นกันเกินไปนี่แหละครับ!”
“ฮ่าๆๆ”
กลุ่มคนมุงหัวเราะกันครืน
ต่อให้หลี่อี้พูดแบบนี้ พวกเขาก็ยังจะมุงดูต่อไป
ไม่ได้หมายความว่าจะพากันแยกย้ายกลับทันทีเสียหน่อย
“นักศึกษาหลี่อี้เกรงใจเกินไปแล้ว การบริการประชาชนเป็นหน้าที่ของเรา ในสถานการณ์แบบนี้ เพื่อความปลอดภัยแล้ว การดูแลความเรียบร้อยก็จำเป็นอยู่แล้ว…”