กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 พบคนเบอร์สองของเถิงสวิน! ปฏิเสธการลงทุนอย่างนุ่มนวล!
หลี่อี้เห็นหลิวจื้อเผิงแล้วก็เดินเข้าไปหาอย่างไม่เร่งรีบ ก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าขอโทษเล็กน้อยว่า “ประธานหลิว รอนานแล้วใช่ไหมครับ”
หลิวจื้อเผิงยิ้มอย่างเป็นกันเองจนคนมองรู้สึกสบายใจ ก่อนจับมือกับหลี่อี้เบาๆ แล้วตอบยิ้มๆ ว่า “ไม่เลย เวลาพอดีเป๊ะ ผมต่างหากที่มาก่อน ยังได้เดินชมมหาวิทยาลัยเยียนตูอยู่พักหนึ่งด้วย…”
“ประธานหลี่อายุน้อยกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก เห็นแล้วอดรู้สึกอะไรหลายอย่างไม่ได้จริงๆ!”
เมื่อมองหลี่อี้ หลิวจื้อเผิงก็อดทอดถอนใจในใจไม่ได้
ยังเด็กมาก!
เพิ่งอายุ 18 เอง!
อายุน้อยกว่าลูกที่บ้านเขาเสียอีก
แต่หลี่อี้กลับมีทรัพย์สินหลายหมื่นล้านแล้ว… แถมยังสร้างอาณาจักรเทคโนโลยีการเงินของตัวเองขึ้นมาได้อีกด้วย