กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รู้สึกถึงความเปียกชื้นเล็กน้อยบนหน้าอก ม่อเทียนหยุนเริ่มลนลาน
“ซีเยวี่ย คุณร้องไห้ทำไมเนี่ย?”
เธอเงยหน้าผากอันสวยงามขึ้น ใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตานั้นเผยรอยยิ้มที่ทำให้ดวงดาราทั้งจักรวาลยังต้องหมองหม่น
เธอยิ้มและพูดว่า “เราได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ดีจังเลย!”
“เมื่อก่อนซีเยวี่ยเกือบจะต้องจากโลกนี้ไปตลอดกาลและไม่ได้พบคุณอีกแล้ว!”
น้ำตาที่ไหลผ่านดวงตาอาจเป็นน้ำตาแห่งความสุข
การกลับมาพบกันหลังจากผ่านไปหลายปีกลับเกิดขึ้นในจังหวะที่ไม่ทันตั้งตัว
นี่แหละคือสิ่งที่น่าประทับใจที่สุด!
ได้ยินดังนั้น ใจของเขาก็ปวดแปลบขึ้นมา
ในตอนนั้นม่อเทียนหยุนยังอ่อนแอนัก เพียงแค่มารดาจักรพรรดิแห่งเผ่าแมลงตนหนึ่งก็สามารถคร่าชีวิตเขาได้แล้ว