กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เทียนหยุนก้มมองรอยเลือดที่เปรอะเปื้อนไปทั่วร่าง พลังโลหิตในกายค่อย ๆ อ่อนแรงลง พลางเหลือบมองดวงอาทิตย์อันเจิดจ้า แววตาของเขาผุดประกายความนับถือขึ้นมาสายหนึ่ง
เฉินเทียนต้าตี้ร้ายกาจอย่างแท้จริง
หากกล่าวให้ถูกต้อง คือร้ายกาจจนถึงขีดสุด
หากมิใช่เพราะหัวใจผู้แข็งแกร่งมีรอยสึกหรออยู่ก่อนแล้ว
หรือกระทั่งจวนเจียนจะแตกสลาย
เขาอาจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่านี้อีกขั้นหนึ่ง
แม้ว่า
ในยามนี้การเปลี่ยนไปฝึกฝนราชอุบายจักรพรรดิจะนับว่าไม่เลวก็ตาม
ทว่าในฐานะอัจฉริยะจักรวาลคนหนึ่ง ย่อมต้องกล้าสู้กล้าแลก มิใช่หลบซ่อนอยู่เบื้องหลังเพื่อชักเชิดผู้อื่น หากอยู่เช่นนั้นไปนานวันเข้า ความแข็งแกร่งย่อมต้องถดถอยลงอย่างแน่นอน
ด้วยเหตุนี้เอง ยามที่เฉินเทียนต้าตี้เห็นปรมาจารย์ไป๋หยุนลอบโจมตีผู้อื่น