กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ดี ๆ ๆ ข้ารู้แล้ว!” ม่อเทียนหยุนลูบหัวเลี่ยหยาง: “ต่อไปเจ้าจะติดตามข้าไปรบที่มิติแมลงไร้ขอบเขต สังหารเผ่าแมลงให้สะใจ ระบายความอัดอั้นตลอดหลายพันปีที่ผ่านมานี้ออกมาให้หมด!”
“อื้อออ เลี่ยหยางกล้าหาญที่สุด ข้าจะพุ่งไปข้างหน้าเจ้านาย สังหารเผ่าแมลงให้มากกว่าเจ้านายเอง!”
เลี่ยหยางพูดด้วยความกระหายชัยชนะ
“เผ่าแมลงที่นั่นมีอยู่นับไม่ถ้วน ไม่ว่าเจ้าจะสังหารไปเท่าไหร่ พวกมันก็เกิดใหม่ได้เสมอ เจ้าจงสังหาร ทำลายล้าง และกลืนกินให้เต็มที่เลย!”
แววตาของม่อเทียนหยุนฉายความโหดเหี้ยม จริง ๆ แล้วตลอดหลายพันปีที่ผ่านมาเขาโหยหาวันเวลาแห่งการต่อสู้มาก ฝ่ามือของเขามันคันยุบยิบไปหมดแล้ว!