กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ที่นี่ห่างจากทวีปไคเจ๋อไกลมากแล้ว คงไม่ถูกพวกนั้นตามทันแล้วกระมัง?” โจวตงซานหยุดลง มองไปยังห้วงอวกาศอันลึกสงบนิ่งรออยู่
ถ้าจำไม่ผิด อาจารย์ไป๋หยุนเคยบอกว่า เมื่อบดขยี้ผลึกสีแดงก้อนนี้ เขาจะสัมผัสตำแหน่งที่ตนเองอยู่ได้
เพียงไม่รู้ว่าท่านอาจารย์ไป๋หยุนจะมาถึงเมื่อไร?
“อาจารย์นี่ก็จริงเลย ทิ้งฉันไว้ที่ทวีปไคเจ๋อกว่าสามพันปี ไม่รู้ว่าท่านในช่วงหลายพันปีนี้ทำอะไรอยู่? คงไม่ใช่ไปเที่ยวสำราญอยู่ที่ไหนหรอกหรือ?”
โจวตงซานอดบ่นไม่ได้
“ไอ้หนู สามพันปีไม่ได้เจอ ปีกแข็งขึ้นแล้วสินะ?”