กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันหนึ่ง
“ในเมื่อฉันไม่ได้ตั้งใจจะสอนเขาอย่างจริงจัง ก็ปล่อยให้เขาไปขัดเกลาตัวเองเสียเลยจะดีกว่า!”
“ด้วยพรสวรรค์ของเขา อนาคตมีโอกาสเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูงแห่งจักรวาล อย่าให้เสียต้นกล้าดี ๆ เช่นนี้ไป”
“อาจารย์เพียงชี้ทางให้ ศิษย์ต้องบำเพ็ญเอง! การหมกตัวบำเพ็ญตลอดเวลาช่วยสะสมได้จริง แต่ยากที่จะทะลุคอขวด งั้นก็หาที่เหมาะ ๆ ให้เขาไปขัดเกลาสักหน่อย!”
ม่อเทียนหยุนมองโจวตงซานที่ยังบำเพ็ญเองอยู่แล้วพึมพำ
พูดแล้วก็ทำทันที