เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิบปีชีวิตและความตายหลงลืมกัน ไม่คิดถึง แต่ยากจะลืม
ผมขาวดั่งหิมะเดินรีบร้อน ตามใจไป จะไปที่ไหน?
บนดาวเคราะห์น้อยสีฟ้าดวงหนึ่ง ม่อเทียนหยุนปลอมตัวเป็นชายแก่หน้าตาซึมเศร้าผมหงอกขาวโพลน เหมือนนกกระเรียนโดดเดี่ยวท่องเที่ยว ทั่วทุกสารทิศคือบ้าน
ในใจเขา เทพซีเยวี่ยคงไม่มีชีวิตอยู่ในโลกนี้แล้ว
กลุ่มกาแล็กซีเทียนหยุนในปัจจุบันนี้ คือสภาพที่เหลือจากการต่อสู้ระหว่างซีเยวี่ยกับเผ่าแมลง
เพียงแต่ม่อเทียนหยุนไม่รู้ว่าซีเยวี่ยถูกคุณปู่กวงหมิงของเขาช่วยไปแล้ว และก็ไม่รู้เรื่องศึกสุดยอดแห่งจักรวาลครั้งนั้น
เขาเป็นคนโดดเดี่ยวเดียวดายแล้ว และตอนนี้ก็ไม่ใช่คนไร้เดียงสาอยากตายอยากเป็นอย่างแต่ก่อนอีกต่อไป
บางทีความเศร้ามากกว่าหัวใจที่ตายแล้ว เขาเลยท่องเที่ยวไปในจักรวาลอย่างไร้จุดหมาย ไปถึงไหนก็ไปถึงนั่น ไปยังดาราจักรต่าง ๆ ไปยังดาวเคราะห์ดวงแล้วดวงเล่า มองดูจักรวาลนี้อย่างดี
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เทพซีเยวี่ยมอบชีวิตให้กับเขา แม้จะคิดอยากจบชีวิตให้เสร็จสิ้น แต่เขาไม่อาจทำลายชีวิตที่ซีเยวี่ยทิ้งไว้ให้เขาแบบนั้นได้
เพราะมันไร้ความหมาย