กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลุ่มดาวฤกษ์ซั้วฝาง
ตึก ตึก ตึก—!
เสียงกริ่งประตูดังขึ้น
“เสี่ยวหน่า ฉันเอาเนื้อราชันสัตว์หิมะที่เธอชอบที่สุดมาให้!”
ชายผิวสีน้ำเงินที่มีเขาสองเขาบนหน้าผากเคาะกริ่งประตูเบา ๆ มืออีกข้างถือถุงที่ห่ออย่างประณีต ในถุงมีกล่องข้าวที่ย่อขยายขนาดได้ตามใจ
แอ๊ด!
ประตูเปิดออก หญิงงามที่ดูสุขุมสง่างามปรากฏกายพร้อมรอยยิ้มมาตรฐานแบบมืออาชีพ “ขอบใจเธอ”
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร!” ชายผิวสีน้ำเงินเอ่ยปากปฏิเสธเพียงครั้งเดียว แต่ภายในใจดีใจสุด ๆ!
อ้า! เธอขอบใจฉันอีกแล้ว ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!
ขอแค่ฉันยืนหยัดต่อไป สักวันเธอต้องเข้าใจความรู้สึกของฉันแน่!