กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้หงซือหยางกำลังพักอยู่ในตำหนักจักรพรรดิเทียนหยุนบนดาวหลักแห่งจักรวรรดิ
มันย่อขนาดร่างกายลง ความยาวลำตัวเหลือเพียงสิบกว่าเมตร
หมอบนิ่งไม่ขยับอยู่ในห้องเล็ก ๆ ที่เป็นของมันโดยเฉพาะ สายตาเลือนราง หลับครึ่งตื่นครึ่ง
ไม่นานนัก ดวงตาสีแดงของหงซือหยางก็เปล่งประกายขึ้น มันเงยหัวขึ้น จ้องมองสองร่างที่ปรากฏบนท้องฟ้าเหนือตำหนัก แล้วส่งสารผ่านพลังจิตวิญญาณด้วยความดีใจ
“นายท่าน นายหญิง พวกคุณกลับมาแล้ว ดีจริง ๆ ผมไม่ได้เจอพวกคุณมานานมากแล้ว!” หงซือหยางส่ายหาง ร่างอ้วนกลมป่องราวกับลูกบอลพร้อมจะกลิ้งไปมา ร่างกายสั่นไหวครั้งหนึ่ง อวกาศรอบข้างหดตัวรวมเป็นก้อน ผ่านไปเพียงชั่วกะพริบตา มันก็มาอยู่ข้างกายม่อเทียนหยุนและเชินซีเยวี่ยแล้ว!