กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไม่ว่าผู้อาวุโสใหญ่ดาเรน โจนาจะชักชวนหรือปลอบใจอย่างไร ม่อเทียนหยุนก็ไม่ยอมหวั่นไหว
เขาจึงได้แต่ถอนหายใจยาวมองฟ้า ก่อนจะหายตัวไปจากห้องในศูนย์การแพทย์
ทุกสิ่งที่เป็นความฝันย่อมมีวันตื่นจากฝันเสมอ
ไม่ว่าอย่างไร ม่อเทียนหยุนก็เป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่ที่นี่ตลอดไป และนี่แหะ ไม่ผ่านไปกี่วัน ม่อเทียนหยุนก็ถูกไล่ออกจากศูนย์การแพทย์
"เทียนหยุน ทำการสร้างท้องฟ้าแล้ว ที่นั่นยังคงรักษาสภาพเดิมของเธอไว้เหมือนเมื่อก่อน"
หลังจากผู้อาวุโสใหญ่ดาเรน โจนาจัดการกับเรื่องบางอย่างเสร็จ ก็มารับม่อเทียนหยุนกลับไปที่ห้อง 16
เมื่อมองดูห้อง 16 ดวงตาอันเศร้าสร้อยของม่อเทียนหยุนก็มีสัญญาณแห่งชีวิตชีวาขึ้นบ้างเล็กน้อย