เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในห้อง 16 ของวังเทียนฉยง
ซีเยวี่ยยิ้มบาง ๆ มองม่อเทียนหยุนที่หลับสนิทอยู่เงียบ ๆ
เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที ม่อเทียนหยุนหลับนานเท่าไร ซีเยวี่ยก็จ้องมองอยู่นานเท่านั้น
ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ชีวิตของทั้งสองสงบและเงียบเรียบ
ทุกครั้งที่ม่อเทียนหยุนพักผ่อน ซีเยวี่ยก็จะอยู่ข้าง ๆ คอยมองเขาอย่างนี้
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ม่อเทียนหยุนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าอันงดงามดุจนางฟ้า
ช่างน่าทึ่งจริง ๆ โลกนี้มีเทพธิดาที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ได้อย่างไร
ดวงตาของซีเยวี่ยสว่างไสวดุจดวงดาว ยามมองไปมา ย่อมมีกลิ่นอายสง่างามบริสุทธิ์และสูงส่งในตัวเอง ทำให้ผู้คนถูกดึงดูด รู้สึกต่ำต้อย ไม่กล้าลบหลู่ แต่ทว่าแววตาที่เย็นชาและเฉียบแหลมนั้นกลับมีท่วงท่าที่เย้ายวนจนแทบดึงวิญญาณออกมา ทำให้ผู้คนอดคิดถึงจนใจว้าวุ่นไม่ได้
หน้าผากและคิ้วดุจผีเสื้อกลางคืน ยิ้มหวานชวนมอง ไม่ว่าจะมองกี่ครั้ง ม่อเทียนหยุนก็ยังถูกดึงดูดอย่างลึกซึ้ง
ทุกครั้งม่อเทียนหยุนจะลองสร้างเกราะกลรบในตำนานระดับสมบูรณ์แบบในมิติจำลอง แล้วหมดพลังจิตวิญญาณจนผลอยหลับไป