กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตาเดียวรู้สึกในพริบตาว่ามีกำแพงไร้รูปขนาดมหึมาหนึ่งบานกดทับลงบนร่างของเขา ความรู้สึกนั้นทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก
“เป็น ความจริง ท่าน พวกเราจริงใจ” ตาเดียวกล่าว
“ถ้าอย่างนั้นคุณเป็นนักบังคับเกราะกลรบระดับสามัญหรือไม่” ม่อเทียนหยุนถาม
“ใช่ ใช่” ตาเดียวพยักหน้าไม่หยุด
“ถ้าอย่างนั้นก็ดี อีก 3 วันมาหาฉัน อย่าให้ฉันต้องไปหาคุณ! ไปได้แล้ว ไปได้แล้ว อีก 3 วันค่อยมา!”
ม่อเทียนหยุนโบกมือ ย้ายคนทั้งสองออกไป
ทำไมม่อเทียนหยุนถึงให้ตาเดียวมาหาเขาอีก 3 วัน?