เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในเวลานี้ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายกองทัพจักรวรรดิหรือฝ่ายเผ่าแมลง ต่างจ้องเขม็งไปยังใจกลางของพายุทรายที่ตลบอบอวล
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ทำให้พวกเขาไม่อาจตั้งตัวได้ในทันที
ต่อมา ลมค่อย ๆ สงบลง พายุทรายที่ตลบอบอวลก็กลับสู่ความสงบอีกครั้ง
เกราะกลหนึ่งเครื่องอันสง่างามถือกระบี่ใหญ่ที่เปล่งประกายภายใต้แสงแดดเจิดจ้า ยืนตระหง่านอยู่บนผืนดินใต้กำแพงเมืองเกอกาซื่อ
“ท่านนักบังคับเกราะกลรบระดับเหนือมนุษย์มาแล้ว!”
“เมืองเกอกาซื่อมีทางรอดแล้ว!”
เมื่อนายทหารบัญชาการชั่วคราวผู้นั้นเห็นเกราะกลของม่อเทียนหยุน ก็คิดทันทีว่าเป็นนักบังคับเกราะกลรบระดับเหนือมนุษย์ที่เดินทางมาถึงเมืองเกอกาซื่อเพื่อช่วยเหลือพวกเขา
“อืม ผิดปกติไม่ใช่หรือ ไม่ใช่บอกว่าจากแนวหน้ากลับมาต้องใช้เวลาอีกราวหนึ่งชั่วโมงหรือ” นายทหารบัญชาการชั่วคราวนึกถึงประกาศจากเบื้องบนแล้วเอ่ยอย่างสงสัย
“ช่างมันเถอะ คนที่ฟันจนแมลงระดับยอดฝีมือตัวยักษ์นั้นบาดเจ็บสาหัสได้ด้วยกระบี่เดียว ต้องเป็นนักบังคับเกราะกลรบระดับเหนือมนุษย์แน่ มีเขาอยู่พวกเราก็มีทางรอดแล้ว!”