กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 105 ในฝันมีคนโรคจิตคนหนึ่ง กำลังกอดหน้าข้าแล้วจูบอย่างบ้าคลั่ง
หลังจากเติมเสบียงที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ชุมชนที่พักอาศัยจนครบแล้ว โจวเหย่และซูโม่หยางก็นำถุงขนมใบใหญ่ใส่ไว้ในห้องเก็บสัมภาระท้ายรถ ก่อนจะขับรถกลับบ้าน
ซูโม่หยางรับหน้าที่ถือถุงใส่ขนม ส่วนโจวเหย่แบกกล่องกระดาษแข็งที่บรรจุเก้าอี้โยกเอนนอน
ต้องบอกเลยว่าพอมีลิฟต์ก็สะดวกขึ้นเยอะจริง ๆ หากเป็นบ้านหลังเก่า โจวเหย่คงแบกเก้าอี้โยกเอนนอนหนักหลายสิบจินรวดเดียวขึ้นไปถึงชั้นหก คงเหนื่อยจนแทบขาดใจ
“ฟู่ว~”
วางกล่องกระดาษแข็งไว้ที่ระเบียง โจวเหย่ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“หนักเอาเรื่องเหมือนกัน”
“งั้นคุณไปนั่งพักบนโซฟาก่อนเถอะ”
ซูโม่หยางยิ้มแย้ม หลังจากพูดจบก็เดินก้าวเข้าไปเพื่อลงมือประกอบเก้าอี้โยกเอนนอน