ตอนที่ 52 โชคชะตามิอาจคาดเดา

ตอนที่ 52 โชคชะตามิอาจคาดเดา

ซูโม่หยางได้ยินดังนั้นจึงเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะทำปากยื่นใส่โจวเหย่ “คุณไม่รู้จริงหรือว่าแกล้งไม่รู้กันแน่”

โจวเหย่กะพริบตาปริบ ๆ แล้วถามหยั่งเชิง “เพราะผมเหรอ?”

“อื้อฮึ~”

ซูโม่หยางชูนิ้วโป้งให้เขา “ยินดีด้วยนะ คุณทายถูกแล้ว~”

เธอกล่าวพร้อมยันตัวลุกขึ้นจากโซฟา โยนเหมียวหมูในอ้อมกอดทิ้งไปด้านข้าง ก่อนจะเอนตัวครึ่งหนึ่งพิงเข้าหาโจวเหย่ “ถ้าตอนนั้นฉันไม่พยายามเข้าใกล้ใครบางคน ฉันจะไปสมัครเป็นอาสาสมัครทำไมกันล่ะ”