กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คนที่เหลืออ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงอีกครั้ง สีหน้าล้วนเหลือเชื่อ พวกเขา เห็นอะไรเข้าไปเนี่ย
เฉินซี ราชาจอเงินสือ พวกเขาจริง ๆ ด้วยเหรอเนี่ย?!!
จินโหยวโหยวกรีดร้องด้วยความตื่นเต้น พอคิดว่าคู่จิ้นที่ตัวเองจิ้นกลายเป็นจริงแล้ว เธอก็ควบคุมพลังยุคบุพกาลในร่างตัวเองไม่อยู่: อ๊า ๆ ๆ จิ้นติดแล้ว จิ้นติดแล้ว
หยางสุ่ยสุ่ย……
สุดท้ายก็คบกันจนได้
จินโหยวโหยวและพวกถอนตัวออกไปตามแผนเดิม ภายในแถบกั้นเขตเหลือแค่เฉินซีที่อยู่ประสานงานกับคนจากสำนักงานโบราณวัตถุเพื่อเฝ้าดูแล
ทั้งกลุ่มก้มหน้าก้มตาเดินไปที่ลานจอดรถ จูบเมื่อครู่ยังตกค้างอยู่ในใจทุกคน ถึงตอนนี้ก็ยังตั้งตัวไม่ทัน
ขึ้นรถแล้วสืออี้พอนั่งลงก็ไม่ขยับ ฝ่ามือแตะ ๆ อยู่ที่แก้มขวา สายตาเหม่อลอย ในหัวเล่นซ้ำภาพเฉินซีโน้มเข้ามาแตะเบา ๆ ที่แก้มเขา
เจียงฉือนั่งติดเขา หันไปชำเลืองมองหลายที เห็นสืออี้สภาพดวงจิตลอยไปไกลขนาดนี้ เดิมทีสะสมคำบ่นไว้เต็มท้อง อดทนอยู่พักหนึ่งก็ยังพูดออกมา: