กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ชายวัยกลางคนมองเฉินซี ดวงตาของเขาเปียกชื้นไปหมด
นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เขาเกิดเรื่อง ที่มีคนบอกเขาว่า เหนื่อยก็ไม่ต้องฝืนไหว ไม่ต้องแสร้งเข้มแข็ง
เขาหมดแรงจริง ๆ ทุกวันพอลืมตาขึ้นมาต้องเผชิญความทุกข์ทั้งหมด ลูกยังนอนอยู่โรงพยาบาล เขาแค่ฉวยจังหวะนี้ปล่อยใจให้ว่างเปล่าเท่านั้น
ในหัวมีเสียงบอกเขาตลอดว่า ยากเกินไป ตายไปก็จบเรื่อง
อีกเสียงก็บอกเขาว่า ไม่ได้ เธอยังมีลูกอยู่นะ
เสียงสองฝ่ายต่อสู้กันทุกวัน เขาใช้ชีวิตอย่างอึดอัด ลังเล ไม่มีความสุขเลยสักนิด เป็นคนที่มีความสุขไม่ได้จริง ๆ
เพราะเขามองไม่เห็นความหวังของชีวิต