กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉินซี!!!
จริง ๆ บางครั้งก็โทษที่เธออารมณ์ไม่ดีไม่ได้ มักจะมีคนไม่รู้จักดูตาม้าตาเรือวิ่งเข้ามาหา เธอจะทำยังไงได้?
ทนเหรอ? เป็นไปไม่ได้ เธอไม่มีทางยอมเสียเปรียบ ไม่ยอมให้ตัวเองต้องคิดมากจนรุมเร้าเด็ดขาด
“บ้านนายเปิดคอร์สสอนคุณธรรมหรือไง? KPI ไม่ถึงเป้า เจอใครก็ไล่กัดไปทั่ว?”
เฉินซีชำเลืองมองจางจื่อซั่วแวบหนึ่ง ไม่ตามใจนิสัยเสียของเขาแม้แต่น้อย
จางจื่อซั่วยังไม่ทันโต้กลับ เฉินซีก็พูดต่อ:
“มีเวลาว่างมาจับผิดคนอื่น สู้เอาเวลาคิดว่าวันนี้ตัวเองทำประโยชน์อะไรมาดีกว่า จับผิดแล้วตอกบัตรสำเร็จใช่ไหมล่ะ?”