กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เธอสนิทกับตากับยายของฉันตั้งแต่เมื่อไหร่? เรียกตากับยายได้คล่องปากมากเลยนะ”
เฉินซีพูดพล่อย ๆ อย่างไม่คิดมาก ส่วนสืออี้มีรอยยิ้มแล่นผ่านแววตา:
“พอเธอหันกล้องมา ก็เรียกได้อย่างสมเหตุสมผลแบบนี้ไง~”
เฉินซี......
เฟิงหลี!!!
เธอคว้าโทรศัพท์มาแล้วไปหาเฟิงเช่อทันที
สืออี้บุกเข้าบ้านอย่างเปิดเผย ความคิดเล็ก ๆ ของเขาเปิดเผยจนหมดสิ้น เขาต้องไปปรึกษาพี่ใหญ่หาทาง ห้ามให้เสี่ยวซีถูกคนอื่นล่อลวงไปง่าย ๆ เด็ดขาด
เรือเดินสมุทรในที่สุดก็เทียบท่า ทุกคนทำท่าราวกับรอดชีวิตจากหายนะ ถอนหายใจยาวเฮือก
กลับมาแล้ว พวกเขากลับมาแล้วจริง ๆ